| 

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ

 LIFE STORIES

Life Stories. Ο φίλος μου ο Ιούδας...

Πισώπλατη μαχαιριά από τον καλύτερο μου φίλο.

Τρίτη 31 Μάι 2011

Από: Μ.Τ.
Δύο πράγματα πονάνε περισσότερο έναν άντρα... η κλωτσιά στ` αρχίδια και η υπέρτατη προδοσία από τον καλύτερο του φίλο.

Φιλία. Μια λέξη τόσο ιερή, όσο και παρεξηγημένη. Ιερή γιατί δεν υπάρχει τίποτα πολυτιμότερο για ένα άντρα, να έχει αυτόν που θεωρεί σαν τον καλύτερο του φίλο και παρεξηγημένη γιατί δυστυχώς οι περισσότεροι την χρησιμοποιούν εντελώς επιφανειακά σαν μια οποιαδήποτε λέξη την οποία για τους δικούς τους λόγους και συμφέροντα την πιπιλάνε καθημερινά σαν καραμέλα. Ο φίλος για να θεωρείται φίλος, με όλη την σημασία και την βαρύτητα της λέξης, δεν είναι αυτός που απλά την αναφέρει αλλά αυτός που το δείχνει με τις πράξεις του. Ο φίλος με Φ κεφαλαίο δηλαδή.

Γενικά στην ζωή μας τα τελευταία χρόνια, όπου η ζήλια, ο φθόνος και η πίστη στα υλικά αγαθά, που τείνουν να έχουν τον πρωταρχικό ρόλο στην ζωή μας, βλέπουμε να έχουμε όλο και λιγότερο καλούς και πραγματικούς φίλους. Σπάνια βλέπουμε σήμερα, παραδείγματα πραγματικής φιλίας, όπως τον παλιό καλό καιρό, όπου ο φίλος έδινε τα πάντα για σένα και το κυριότερο, ποτέ, μα ποτέ δεν θα σε "μαχαίρωνε πισώπλατα".

Στις μέρες μας όμως, συμβαίνουν πολύ συχνά και ένα τέτοιο πισώπλατο μαχαίρωμα, δέχθηκα και εγώ από ένα άτομο που για περισσότερο από εννέα χρόνια, θεωρούσα σαν τον καλύτερο μου "φίλο". Ένα άτομο όπου μαζί περάσαμε πολλές δύσκολες αλλά και ευχάριστες στιγμές με τις πλάκες, τις εξορμήσεις και τα ταξίδια μας.

Λόγω της δυνατής και μακροχρόνιας φιλίας μας, φυσικό ήταν να γίνουμε και κουμπάροι (εγώ στον γάμο του). Μετά ακολούθησε ο δικός μου. Η γυναίκα που παντρεύτηκε (από γνωστό χωριό της Λευκωσίας) δεν ήταν σαν την δική μου την "πρωτευουσιάνα" όπως συνήθιζε να την αποκαλεί συχνά. Άρχισε τις συγκρίσεις... μα η δική σου έτσι, η δική μου αλλιώς και πάει λέγοντας. Ε, λοιπόν αυτήν την πρωτευουσιάνα βάλθηκε ο "κύριος", να ρίξει στο κρεβάτι. Άρχισε να της "τα ρίχνει" με τρόπο, πάντα όταν εγώ και η γυναίκα του δεν ήμασταν μπροστά και συνήθως σε κοινές μας εξόδους ή και μέσα στο σπίτι μας, το καθίκι. Η γυναίκα μου τον πρώτο μήνα δεν θεώρησε πως της τα έριχνε γιατί λόγο του χαρακτήρα του, που ήταν εύθυμος και ομιλητικός θεώρησε πως αστειευόταν. Τον δεύτερο μήνα όμως που άρχισε να χοντραίνει το πράγμα, ε τότε ένα βράδυ, όταν έφυγαν μετά που είχαν έρθει για επίσκεψη, μου αποκάλυψε τα κατορθώματά του. Καλύτερα να άνοιγε η γη να με καταπιεί... παρά να άκουγα πως ο καλύτερος μου "φίλος" τα έριχνε της γυναίκας μου. Δεν υπάρχει πιο δυνατός πόνος για τον άντρα όταν τον προδώσει ο καλύτερος του φίλος και μάλιστα με αυτόν τον τρόπο. Μαλάκα τόσες και τόσες υπάρχουν, την γυναίκα του καλύτερου σου φίλου, βρε καθίκι; Πραγματικά δεν εύχομαι σε κανένα, ούτε στον χειρότερο μου εχθρό, να του συμβεί κάτι τέτοιο.

Είναι μεγάλη ανάγκη για τον άνθρωπο να έχει πραγματικούς φίλους. Φίλους έμπιστους, που νοιάζονται για αυτόν, που νιώθει άνετα μαζί τους, να μιλήσει, να πει τα πιστεύω του και να εκφράσει τα συναισθήματα του, χωρίς τον φόβο της παρεξήγησης, όπου υπάρχει αλληλοκατανόηση, υποστήριξη και γενικά ένα πάρε-δώσε αλληλεγγύης.

Ο κάθε ένας από μας έχει το δικό του μερίδιο ευθύνης για τον τρόπο που χειρίζεται τους φίλους του και σίγουρα πως αφήνει αυτός τους φίλους του ή τους "παρέες" / "κολλητούς" του να τον χειρίζονται. Ας κάνουμε μία αυτοκριτική και ας δούμε με πιο απλό φακό την ζωή. Ας κάνουμε ένα βήμα προς την απλούστευση της καθημερινότητας μας και ας στραφούμε στον ίδιο τον άνθρωπο αφήνοντας πίσω την ύλη και τον φθόνο που δεν μας προσφέρει στην τελική τίποτα, παρά μόνο κενό και ας σταματήσουμε επιτέλους να μετράμε την φιλία με το πόσο πλούσιος είναι ο φίλος μας, και τι αυτοκίνητο οδηγάει και οπωσδήποτε να απαλλαγούμε από το κόμπλεξ που μας διακρίνει σχεδόν όλους τους άντρες που πάντα συγκρίνουμε την γκόμενα ή την γυναίκα του φίλου μας, αν είναι καλύτερη από την δική μας και γιατί αυτός βρήκε καλύτερη από μένα και ας πάω να της τα ρίξω αφού ΕΓΩ είμαι καλύτερος γαμιάς... καλύτερο καθίκι και τσογλάνι είσαι ρε..

Συμβουλή: Καλύτερα να διαλέγεις ΕΣΥ τους φίλους σου παρά να αφήνεις να σε διαλέξουν αυτοί.

"Φίλος που έπαψε να είναι φίλος, δεν υπήρξε Φίλος ΠΟΤΕ" Γ. Σαίξπηρ


 Μπορείς να σχολιάσεις το πιο πάνω άρθρο στο FORUM