| 

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ

 ΑΣΤΥΝΟΜΟΣ Χ

“Η φόνισσα του 1900” ήταν Κύπρια...

Δευτέρα 08 Νοέ 2010

Από: Αστυνόμος Χ
Πίσω από το αθώο και συνεσταλμένο ύφος της κρυβόταν , αυτό που μετά ονόμασαν οι Βρετανοί εξεταστές της υπόθεσης, μια “serial killer” δηλαδή κατά συρροήν δολοφόνος...


Η υπεράνω υποψίας, Στυλλού Παντόπιου Χριστοφή που γεννήθηκε και έζησε στη Κύπρο το 1900,κατάφερε να διαπράξει δύο από τα πιο φρικιαστικά εγκλήματα της τότε εποχής . Μόλις στα 25 της χρόνια, δολοφόνησε βάναυσα την πεθερά της, χώνοντας κάτω στο λαιμό της γριάς γυναίκας, μια αναμμένη δάδα, με αφορμή ένα οικογενειακό αδίκημα. Αν και ήταν η βασική ύποπτος της υπόθεσης κατάφερε να πείσει το δικαστήριο για την αθωότητα της, κερδίζοντας την ελευθερία της. Ωστόσο δεν κατάφερε να πείσει και τον σύζυγο της, ο οποίος την εγκατέλειψε.

Μέσα στη δίνη των άγριων πολιτικών καταστάσεων του νησιού και της φτώχειας που μάστιζε πολλά νοικοκυριά του τότε καιρού, η Στυλλού κατάφερε να μεγαλώσει τον μοναχογιό της Σταύρο Χριστοφή. Ο νεαρός άνδρας ονειρευόταν πάντοτε μια καλύτερη ζωή, μακριά από τα στενά πλαίσια του χωριού του και πάνω από όλα, μακριά από τα κουτσομπολιά των χωριανών που τον έβλεπαν πάντοτε σαν τον γιο της “φόνισσας”. Για αυτούς τους λόγους έφυγε από το νησί, μετακομίζοντας στην Αγγλία, όπου σύντομα γνώρισε την γυναίκα του Χέλλα.

Η αντίστροφη μέτρηση, για να ξετυλιχθεί το κουβάρι του μυστηρίου που κάλυπτε, την βαθιά θρησκευόμενη γυναίκα, ξεκίνησε πολύ αργότερα....

Το 1953, η Στυλλού Χριστοφή, μετακόμισε στην Αγγλία, για να ζήσει με τον γιο της, Σταύρο Χριστοφή, και τη νύφη της, Χέλλα Χριστοφή, Γερμανικής καταγωγής. Αν και το ζευγάρι, βίωνε μέχρι εκείνο το διάστημα, ένα πολύ καλό γάμο που μετρούσε 15 χρόνια, ο ερχομός της Κύπριας πεθεράς, έφερε τα πρώτα προβλήματα στη σχέση τους. Η προσπάθεια της Στυλλούς να επιβληθεί στη νύφη της, η αντίθεση της με τον τρόπο που η “ ξένη ”, όπως την αποκαλούσε, μεγάλωνε τα  τρία εγγόνια της, που δεν άρμοζαν με την δική της νοοτροπία και ο μοντέρνος τρόπος ζωής του γιού της ήταν το αντικείμενο των συνεχόμενων καυγάδων ανάμεσα σε νύφη και πεθερά.

Αυτό όμως που έφερε τα πράγματα στο χείλος του γκρεμού, ήταν η δήλωση της 36χρονης Χέλλας, προς τον σύζυγο της, ότι θα έπαιρνε τα παιδιά τους και θα πήγαινε για καλοκαιρινές διακοπές στη Γερμανία, αφήνοντας παράλληλα αιχμές ότι επιστρέφοντας δεν ήθελε να βρει στο σπίτι τους την πεθερά της. Η Στυλλού που εκείνο το βράδυ κρυφάκουγε τη συζήτηση του ζευγαριού, αν και γνώριζε πολύ λίγα αγγλικά, κατάλαβε τα όσα η Χέλλα ζητούσε από τον σύντροφο της. Τα λόγια της νύφης της, στριφογύριζαν στο μυαλό της και ο φόβος, για τον τρόπο που θα μεγάλωναν μακριά της τα εγγόνια της αλλά και το γεγονός ότι μπορούσε να μην τα ξαναδεί, κατέλαβαν το μυαλό της. Δεν άργησε έτσι να πάρει τις αποφάσεις της...

ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΑΠΟΤΡΟΠΑΙΟ ΕΓΚΛΗΜΑ

Το βράδυ, της Τετάρτης 28 Ιουλίου του 1954, μόλις ο γιός της έφυγε για τη δουλειά του και τα τρία παιδιά πήγαν ήσυχα στο κρεββάτι τους για ύπνο, η Στυλλού ανέλαβε δράση. Ένα δυνατό χτύπημα στο κεφάλι, με την βαριά λαβίδα των καρβούνων, ήταν αυτό που άφησε αρχικά αναίσθητη την νεαρή κοπέλα...Ωστόσο το έργο της “ μανιασμένης”, δεν σταμάτησε μέχρι εκεί...Αφού έσυρε την 36χρονη στην κουζίνα την στραγγάλισε με το μαντήλι της, μέχρι που η άτυχη κοπέλα να ξεψυχήσει. Στη συνέχεια, θέλοντας να καλύψει τα ίχνη της πράξης της, έβγαλε στην πισινή αυλή του σπιτιού, το άψυχο σώμα, το κάλυψε με σωρό από εφημερίδες και αφού τις περιέλουσε με παραφίνη, τους έβαλε φωτιά. Επιστρέφοντας στη κουζίνα, προσπάθησε να καθαρίσει βιαστικά το αίμα από το πάτωμα...
 
Στο μεταξύ στις 23:45, Ο Τζον Γιάνγκ, γείτονας της οικογένειας,  αντιλήφθηκε τους καπνούς και είδε στην αυλή του σπιτιού, όπως ο ίδιος μαρτύρησε αργότερα, μια σωρό από χαρτιά και μια κούκλα ραπτικής να καίγονται. Αυτό όμως που του έκανε εντύπωση ήταν η έντονη μυρωδιά κεριού...

Μια ώρα αργότερα η Στυλλού έτρεξε, παριστάνοντας την έντρομη στο δρόμο, φωνάζοντας με τα λίγα αγγλικά που γνώριζε “ Παρακαλώ περάστε, Φωτιά καίει, Τα παιδιά κοιμούνται”....

Ένα ζευγάρι περαστικών, που έτρεξαν να κατασβήσουν τη φωτιά, ήταν οι πρώτοι που αντίκρισαν το αποτρόπαιο θέαμα της νεκρής κοπέλας που ήταν τυλιγμένη στις φλόγες. Αν και η φωτιά άρχισε να αλλοιώνει το κορμί της Χέλλας, το σημάδι στο λαιμό της από το στραγγαλισμό που προηγήθηκε λίγη ώρα νωρίτερα, ήταν ακόμη έκδηλο….

Το σπίτι στην οδό “ South Park Hill” στο Λονδίνο, πλημμύρισε από αστυνομικούς. Τα όσα ισχυριζόταν η Στυλλού Χριστοφή για την πλοκή της υπόθεσης, άφηνε πολλά ανοικτά ερωτήματα στους ανακριτές, που στο μεταξύ κατά τις έρευνες που έκαναν στην οικία βρήκαν την βέρα της Χέλλας τυλιγμένη σε χαρτομάντιλο και κρυμμένη στο δωμάτιο της Στυλλούς. Αυτό που η ίδια έλεγε και ξανάλεγε ήταν ότι ενώ κοιμόταν, ξύπνησε από δύο αντρικές φωνές που έρχονταν από το κάτω μέρος του σπιτιού. Αμέσως σηκώθηκε και πήγε στο δωμάτιο της Χέλλας, κτύπησε την πόρτα και δεν της ανταποκρίθηκε κανείς, στη συνέχεια πήγε κάτω στο σαλόνι όπου είδε έξω στην αυλή την φιγούρα ενός άνδρα, ήταν τότε, όπως είπε, που διέκρινε ένα σώμα να φλέγεται και έτρεξε για να φέρει νερό ώστε να σβήσει την φωτιά.

Οι αστυνομικοί, δεν πίστεψαν τίποτα από όλα αυτά, συνέχισαν τις έρευνες τους και τις ανακρίσεις τους και αφού συνέλλεξαν αρκετά στοιχεία εναντίον της Κύπριας Στυλλούς Χριστοφή, την οδήγησαν στις γυναικείες φυλακές “ Holloway” στο Λονδίνο.

Η ΔΙΚΗ ΚΑΙ Ο ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ


Στις 28 Οκτωβρίου το 1954 ξεκίνησε η δίκη...Η Στυλλού εξακολουθούσε, παρά τα στοιχεία που είχαν στα χέρια τους οι ανακριτές της υπόθεσης, να ισχυρίζεται ότι δεν είχε καμία ανάμειξη στην υπόθεση. Υπέπεσε όμως σε αρκετά λάθη...Πρώτο σφάλμα ήταν το γαμήλιο δαχτυλίδι της Χέλλας που βρήκαν οι αστυνομικοί στο δωμάτιο του θύτη. Η ίδια, υποστήριζε στο δικαστήριο, ότι το βρήκε στις σκάλες και το φύλαξε, κάτι που αντίκρουσε ο ίδιος ο γιος της λέγοντας ότι το δαχτυλίδι στο χέρι της συζύγου του της ήταν λίγο μικρό και ήταν αδύνατο να της πέσει. Κατά τη διάρκεια των ερευνών στο σπίτι, οι ανακριτές βρήκαν σημάδια από μεγάλες κηλίδες από αίμα στη κουζίνα, και συγκεκριμένα στα πόδια του τραπεζιού και των δαπέδων. Αίμα στο οποίο είχε γίνει προσπάθεια να καθαριστεί... Στο πάτωμα βρέθηκαν επίσης ίχνη πετρελαίου ενώ το σπίτι είχε έντονη μυρωδιά κεριού.

Αν και ο γιος της, Σταύρος, ζήτησε από τους γιατρούς και τους δικαστές να δουν την μητέρα του ως άρρωστη που πάσχει από ψυχολογικά προβλήματα, η ίδια δήλωσε ότι “ μπορεί να ήταν αμόρφωτη αλλά δεν ήταν τρελή ”.

Χρειάστηκαν μόνο δύο ώρες για να πάρουν την απόφαση τους οι ένορκοι του δικαστηρίου....Η Στυλλού Χριστοφή καταδικάστηκε σε θάνατο δια απαγχονισμού για τον φόνο της 36χρονης νύφης της, Χέλλας Χριστοφή.

Η ώρα 9:00 το πρωί, στις 15 Δεκεμβρίου 1954 η Στυλλού απαγχονίστηκε στη φυλακή του Holloway από τον Άλμπερτ Πιερεπόιντ. Κανείς δεν πήγε να την αποχαιρετήσει, πέθανε μόνη, ούτε και ο αγαπημένος της γιος ήταν εκεί. Τελευταία της επιθυμία ήταν, όπως  κρεμαζόταν στο τοίχο του θαλάμου εκτέλεσης ένας ορθόδοξος σταυρός. Η διοίκηση των φυλακών φρόντισε και τοποθέτησε τον σταυρό ο οποίος παρέμεινε εκεί μέχρι που οι φυλακές έκλεισαν και ο χώρος ανακαινίσθηκε...
 Μπορείς να σχολιάσεις το πιο πάνω άρθρο στο FORUM