| 

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΡΙΟ

 ΑΣΤΥΝΟΜΟΣ Χ

 Ποιος ήταν τελικά ο Τζακ ο αντεροβγάλτης;

και πως εμπλέκεται η Βασιλική οικογένεια;

Παρασκευή 31 Αυγούστου 1888. Ο κόσμος του Λονδίνου ανατριχιάζει στο άκουσμα της δολοφονίας της Mary Ann (Polly) Nichols, 44 ετών διαζευγμένης που έβγαζε τα προς το ζην μέσα από την πορνεία. Ο Τζακ ο αντεροβγάλτης, είχε μόλις δημιουργηθεί… Η συνέχεια της δράσης του έμελλε να προβληματίσει εκτός από τις αρχές, συγγραφείς και λογοτέχνες, που προσπαθούν ακόμη και σήμερα να ανακαλύψουν τη πραγματική ταυτότητα του κατά συρροήν δολοφόνου.

Ο ακριβής αριθμός των θυμάτων του, δεν ξεκαθαρίστηκε ποτέ, ωστόσο τα επίσημα θύματα του Τζακ του αντεροβγάλτη ανέρχονται στις πέντε, όλες γυναίκες.
 
31 Αυγούστου, 1888. Mary Ann ( Polly ) Nichols
8 Σεπτεμβρίου, 1888. Annie Chapman
30 Σεπτεμβρίου, 1888. Elizabeth Stride
30 Σεπτεμβρίου, 1888. Catharine Eddowes
9 Νοεμβρίου, 1888. Mary Jane ( Μarie Jeanette) Kelly.

Ο τρόπος που οδηγούσε τα θύματα του στο θάνατο.
Τα θύματα, σύμφωνα με στοιχεία, δεν γνωρίζονταν μεταξύ τους, ενώ όλες τους εκτός από δύο δολοφονήθηκαν στο ύπαιθρο. Σύμφωνα με τους εξεταστές ο Δολοφόνος του Whitechapel, βρισκόταν ενώπιος ενωπίω με τα θύματα του. Λόγω του ότι τα θύματα ήταν πόρνες, τις προσέγγιζε πιθανότατα ως πελάτης. Την ώρα που το θύμα σήκωνε τη φούστα της και τα χέρια της ήταν απασχολημένα, ο αντεροβγάλτης τις άρπαζε από το λαιμό, στραγγαλίζοντας τις.  Στη συνέχεια ο Αντεροβγάλτης ξάπλωνε τα θύματα του, προσεκτικά χωρίς να τα αφήνει να πέσουν, στο έδαφος, με το κεφάλι τους στα αριστερά του και τους έκοβε το λαιμό. Ο τρόπος που τους έκοβε το λαιμό ήταν έτσι ώστε να μην λεκιάζει τα ρούχα του, αφού το αίμα έβγαινε από την αντίθετη μεριά από εκείνον. Προχωρούσε με τους ακρωτηριασμούς των θυμάτων του, αφαιρώντας με χειρουργική ακρίβεια όργανα και μέλη, επιδεικνύοντας την ικανότητα του στη χρήση του μαχαιριού καθώς και τη γνώση του όσον αφορά ιατρικές λεπτομέρειες. Με αυτό τον τρόπο ο δολοφόνος λάμβανε το «τρόπαιο» του προτού αφήσει εκτεθειμένα στο κοινό τα θύματα του. Σε καμία περίπτωση δεν διαπιστώθηκε συνουσία ή αυτοϊκανοποίηση πάνω στα πτώματα.

Σε ποιους έστρεφαν τις υποψίες τους οι αρχές.
Οι δολοφονίες, κινητοποίησαν τις αρχές που προσπαθούσαν να βρουν την άκρη του νήματος, αλλά ξεσήκωσαν και την κοινή γνώμη της Αγγλίας που θεωρούσαν την αστυνομία ανίκανη να εντοπίσει και να νικήσει τον «αόρατο» αυτό εχθρό. Οι έρευνες για την υπόθεση διεξήχθησαν από δύο τμήματα την Μητροπολιτική Αστυνομία ( Scotland Yard ) και την Αστυνομία του City. Στα αστυνομικά τμήματα οδηγούνταν συνεχώς πολλοί ύποπτοι χωρίς όμως να γίνει εφικτό να στηριχθεί εναντίον κάποιου κατηγορία με αποδείξεις.

Τα σενάρια για το ποιος πραγματικά κρυβόταν πίσω από τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη, έδιναν και έπαιρναν , κάτι που συμβαίνει ακόμη και σήμερα, μέσω διαφόρων ερευνητών που κάνουν αναδρομές στα λιγοστά αρχεία της αστυνομίας που έχουν διασωθεί από τους βομβαρδισμούς του Λονδίνου στη διάρκεια του ΙΙ Παγκοσμίου Πολέμου.

Οι κυριότεροι ύποπτοι της πολύκροτης αυτής υπόθεσης ήταν:
M. J. Druitt : Ο Druitt θεωρήθηκε από πολλούς ως ο κυριότερος ύποπτος αφού μετά την αυτοκτονία του στις 31 Δεκεμβρίου το 1888, σταμάτησαν και οι δολοφονίες. Ήταν δικηγόρος και εκπαιδευτικός. Δίδασκε σε σχολείο αρρένων μέχρι που απολύθηκε όταν κυκλοφόρησαν φήμες για σεξουαλική παρενόχληση μαθητών.

Severin Klosowsky: Αν και ήταν πολύ νέος όταν διαπράχθηκαν τα εγκλήματα και οι περιγραφές του Αντεροβγάλτη έκαναν λόγο για άνδρα μεγαλύτερης ηλικίας, θεωρήθηκε ύποπτος, εξαιτίας του ιδιόμορφου χαρακτήρα του και των γνώσεων του στην ιατρική. Ο Klosowsky που κυκλοφορούσε με το όνομα George Chapman, ήταν Πολωνός και σπούδασε ιατρική με ειδικότητα στη χειρουργική. Παντρεύτηκε και συζούσε συνολικά με έξι γυναίκες, ενώ ο κύκλος του μιλούσε για ένα οξύθυμο και βίαιο χαρακτήρα. Οι τρεις τελευταίες σύντροφοι του βρήκαν μυστηριώδη θάνατο, ενώ στη συνέχεια αποκαλύφθηκε ότι ο Klosowsky, τις δηλητηρίαζε. Ο συγκεκριμένος ύποπτος καταδικάστηκε για τους φόνους των τριών γυναικών και πέθανε στη κρεμάλα.

Aaron Kosminski:
O Πολωνοεβραίος Kosminski, ήταν γνωστός για το μίσος του που έτρεφε προς το γυναικείο φύλο, κυρίως τις πόρνες ενώ ήταν ιδιαίτερα βίαιος. Αν και υπήρχε αυτόπτης μάρτυρας ο οποίος τον αναγνώρισε ως τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη, στη συνέχεια ο μάρτυρας απέσυρε την κατάθεση του, γιατί ήταν επίσης Εβραίος και δεν ήθελε να καταδώσει ομόθρησκο του. Ο Kosminski, κλείστηκε σε άσυλο ψυχοπαθών, όπου και έζησε τις τελευταίες του ημέρες.

Michael Ostrog: Ο συγκεκριμένος ύποπτος ήταν κλεισμένος σε άσυλο ψυχοπαθών αφού θεωρήθηκε μανιακός και εξαιρετικά επικίνδυνος. Την περίοδο που αφέθηκε ελεύθερος ως θεραπευμένος, άρχισαν οι φόνοι και σταμάτησαν όταν είχε εγκλειστεί ξανά στο άσυλο, κάτι που ενίσχυσε τις υποψίες εναντίον του. Ο Ostrog, υπήρξε φοιτητής ιατρικής.

Francis Tumblety:
Ο Καναδός Tumblety, παρουσιαζόταν ως γιατρός ενώ δεν είχε παρακολουθήσει ιατρικές σπουδές. Κατηγορήθηκε για το θάνατο μιας πόρνης όταν αυτή πέθανε κατά τη διάρκεια επέμβασης που πραγματοποιούσε ο ίδιος. Ήταν μισογύνης ενώ δεν δίσταζε να δείχνει την συλλογή του από βάζα που περιείχαν σπλάχνα διατηρημένα σε φορμόλη, τα οποία ανήκαν, όπως έλεγε ο ίδιος «σε γυναίκες κάθε κοινωνικής τάξης». Οι φόνοι άρχισαν λίγο αφότου ο Tumblety έφθασε στο Λονδίνο και σταμάτησαν όταν επέστρεψε στην Αμερική. Το αξιοσημείωτο ήταν πως ο συγκεκριμένος άνδρας είχε ταλέντο στις μεταμφιέσεις, με αποτέλεσμα να ξεφεύγει πάντοτε από την αστυνομία.

Πως εμπλέκεται στην υπόθεση η Βασιλική οικογένεια;
Οι θεωρίες για την εμπλοκή της Βασιλικής οικογένειας στην υπόθεση του Τζακ του Αντεροβγάλτη είναι δύο, και στις δύο περιπτώσεις, κύριος πρωταγωνιστής είναι ο Πρίγκιπας Albert Victor, εγγονός της Βασίλισσας Βικτώριας και γιος του διαδόχου του θρόνου.

Γενικά χαρακτηριστικά του Πρίγκιπα, σύμφωνα και με τα γραφόμενα της εποχής, ήταν ότι επρόκειτο για ένα νέο χαμηλού προφίλ, άτολμος και λιγομίλητος, με υποψία νοητικής στέρησης και εν μέρει κουφός, χωρίς να λάβει ιδιαίτερη εκπαίδευση, φιλάσθενος και μοναχικός.

1ο Σενάριο: Ο Πρίγκιπας Albert Victor, αναφέρθηκε ως ύποπτος για πρώτη φορά από το συγγραφέα Philippe Jullian, το 1962, ο οποίος έγραψε την βιογραφία του πατέρα του. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του συγγραφέα, το διάστημα των φόνων κυκλοφορούσε η φήμη ανάμεσα στους Λονδρέζους ότι οι δολοφονίες διαπράχθηκαν από το Πρίγκιπα και ότι η Βασιλική οικογένεια γνώριζε τα πάντα αλλά προσπαθούσε να προφυλάξει τον Πρίγκιπα. Η φήμη αυτή στηριζόταν στο ότι ο Albert Victor, έπασχε από σύφιλη, με αποτέλεσμα να χάσει τα λογικά του. Ωστόσο αυτός ο ισχυρισμός, πέφτει στο κενό, αφού ο Πρίγκιπας, όχι μόνο δεν έπασχε από σύφιλη αλλά και τις πλείστες φορές που διαπράττονταν οι φόνοι, αυτός απουσίαζε στο εξωτερικό.

2ο Σενάριο: Ο Πρίγκιπας Albert Victor, συνήθιζε να επισκέπτεται συχνά τις φτωχογειτονιές του Λονδίνου, ως κοινός πολίτης. Σε μια από τις εξόδους του γνώρισε και ερωτεύθηκε την Annie Elizabeth Crook, ιδιοκτήτρια καπνοπωλείου. Η Annie έμεινε έγκυος και γέννησε ένα κοριτσάκι, την Alice Margaret. Το γεγονός έφθασε στα αυτιά της Βασίλισσας Βικτώριας η οποία ζήτησε, όπως απαχθεί το νεαρό ζευγάρι και χωριστούν. Κατά τη διάρκεια της εφόδου στο διαμέρισμα όπου ζούσε το «παράνομο» ζευγάρι, η Mary Kelly, νταντά της Alice, κατάφερε να φυγαδεύσει το μωρό παραδίδοντας το σε μοναστήρι. Η μητέρα του μικρού κοριτσιού, κλείστηκε σε ψυχιατρείο όπου εξαιτίας των διαφόρων φαρμάκων έχασε τη μνήμη της και σταδιακά τρελάθηκε. Την ιστορία αυτή γνώριζε πολύ καλά η νταντά, η οποία στη συνέχεια βυθίστηκε στη πορνεία. Αφού διέδωσε ανάμεσα στις συντρόφισσες της την υπόθεση, έγραψε γράμμα στη κυβέρνηση ζητώντας ως αντάλλαγμα για τη σιωπή της χρήματα. Η Βασίλισσα Βικτώρια, έδωσε διαταγή, για ακόμη μια φορά, στους «ανθρώπους» της να αναλάβουν να κλείσουν τα στόματα. Εκείνη τη στιγμή γεννήθηκε ο Τζακ ο αντεροβγάλτης. Ο φόνος της Edoowes ήταν λάθος αφού η συγκεκριμένη κοπέλα κυκλοφορούσε με το όνομα Mary Kelly. Όταν διαπιστώθηκε αυτό εντοπίσθηκε και κυνηγήθηκε μέχρι θανάτου η πραγματική Kelly. Οι φόνοι σταμάτησαν όταν βρέθηκε στο πρόσωπο του M. J. Druitt, ο αποδιοπομπαίος τράγος. Η μικρή Alice Margaret, μεγάλωσε στο μοναστήρι και αν και είχε γίνει απόπειρα φόνου εναντίον της, αργότερα, από έναν από τους μπράβους της βασίλισσας, κατάφερε να διαφύγει.


Από: Νάντια ΜάζαρουΠέμπτη 24 Νοέ 2011

 Κύπρος 1935

Πατέρας τυφλώθηκε από τον έρωτα και σκότωσε το παιδί του.

Η ιστορία έρωτα και πάθους συγκλόνισε το 1935 την Σωτήρα Αμμοχώστου. Πέτρα του σκανδάλου μεταξύ πατέρα και γιου ήταν μια νεαρή γυναίκα, την οποία ερωτεύθηκαν σφόδρα και οι δύο άνδρες. Εξαιτίας αυτής της γυναίκας ο πατέρας του 20χρονου γιου εγκατέλειψε το σπίτι του, την γυναίκα του και την οικογένεια του, προκειμένου να ζήσει μαζί της. 

Συγκλονισμένοι οι κάτοικοι του χωριού, την τότε εποχή, συζητούσαν αδιάκοπα τα ερωτικά τερτίπια του οικογενειάρχη καθώς και τη στάση της νεαρής γυναίκας που κατάφερνε να σέρνει από τη «μύτη» πατέρα και γιο. 

Ο φόβος και η ζήλια του πατέρα, μήπως τελικά το νεαρό αγόρι, που επέμενε να διεκδικεί την κοπέλα, κερδίσει την καρδιά της «καλής» του, τον οδήγησε να καταστρώσει ένα σχέδιο δολοφονίας του, το οποίο για να πραγματοποιηθεί, ζήτησε τη βοήθεια και άλλων ατόμων. Σύντομα τα σχέδια δολοφονίας έφθασαν στα αυτιά του γιου του ο οποίος προσπάθησε να πάρει όλες τις απαραίτητες προφυλάξεις έτσι ώστε να μην χάσει τη ζωή του.

Μια νύχτα καθώς ο 20χρονος κοιμόταν στην βάση ενός ανεμόμυλου, δέχτηκε την επίθεση από τον πατέρα του ο οποίος δεν ήταν μόνος αλλά με άλλους άνδρες. Ο νεαρός, δεν πρόλαβε να αντιδράσει, αφού τα βάναυσα χτυπήματα με γεωργικό εργαλείο, από τα χέρια του ίδιου του πατέρα του, τον οδήγησαν στο θάνατο. Αφού τον σκότωσαν κατατεμάχισαν το άψυχο σώμα του και το έριξαν κομματιασμένο στον πυθμένα ενός πηγαδιού, ρίχνοντας επάνω πέτρες, σε μια προσπάθεια να καλύψουν το μακάβριο αυτό έγκλημα.

Το μοναδικό πράγμα που οδήγησε στην αποκάλυψη του άγριου φονικού ήταν η έντονη δυσοσμία που αναδυόταν από το πηγάδι. Λίγες μέρες αργότερα, οι κάτοικοι του χωριού, στην προσπάθεια τους, να μάθουν τι ήταν αυτό που έκανε το πηγάδι να μυρίζει τόσο άσχημα, ήρθαν αντιμέτωποι με το μακάβριο θέαμα του κομματιασμένου σώματος του 20χρονου άνδρα.

Οι φόβοι του νεαρού και οι φήμες ότι ο πατέρας του θα τον σκότωνε, ήρθαν να επαληθευθούν. Σύντομα ο παιδοκτόνος συνελήφθη και καταδικάστηκε σε θανατική ποινή μέσω απαγχονισμού, όπως όριζε η τότε νομοθεσία που ίσχυε την περίοδο της Αγγλοκρατίας. 

Από: Νάντια ΜάζαρουΔευτέρα 17 Ιαν 2011

 “Η φόνισσα του 1900” ήταν Κύπρια...

Πίσω από το αθώο και συνεσταλμένο ύφος της κρυβόταν , αυτό που μετά ονόμασαν οι Βρετανοί εξεταστές της υπόθεσης, μια “serial killer” δηλαδή κατά συρροήν δολοφόνος...


Η υπεράνω υποψίας, Στυλλού Παντόπιου Χριστοφή που γεννήθηκε και έζησε στη Κύπρο το 1900,κατάφερε να διαπράξει δύο από τα πιο φρικιαστικά εγκλήματα της τότε εποχής . Μόλις στα 25 της χρόνια, δολοφόνησε βάναυσα την πεθερά της, χώνοντας κάτω στο λαιμό της γριάς γυναίκας, μια αναμμένη δάδα, με αφορμή ένα οικογενειακό αδίκημα. Αν και ήταν η βασική ύποπτος της υπόθεσης κατάφερε να πείσει το δικαστήριο για την αθωότητα της, κερδίζοντας την ελευθερία της. Ωστόσο δεν κατάφερε να πείσει και τον σύζυγο της, ο οποίος την εγκατέλειψε.

Μέσα στη δίνη των άγριων πολιτικών καταστάσεων του νησιού και της φτώχειας που μάστιζε πολλά νοικοκυριά του τότε καιρού, η Στυλλού κατάφερε να μεγαλώσει τον μοναχογιό της Σταύρο Χριστοφή. Ο νεαρός άνδρας ονειρευόταν πάντοτε μια καλύτερη ζωή, μακριά από τα στενά πλαίσια του χωριού του και πάνω από όλα, μακριά από τα κουτσομπολιά των χωριανών που τον έβλεπαν πάντοτε σαν τον γιο της “φόνισσας”. Για αυτούς τους λόγους έφυγε από το νησί, μετακομίζοντας στην Αγγλία, όπου σύντομα γνώρισε την γυναίκα του Χέλλα.

Η αντίστροφη μέτρηση, για να ξετυλιχθεί το κουβάρι του μυστηρίου που κάλυπτε, την βαθιά θρησκευόμενη γυναίκα, ξεκίνησε πολύ αργότερα....

Το 1953, η Στυλλού Χριστοφή, μετακόμισε στην Αγγλία, για να ζήσει με τον γιο της, Σταύρο Χριστοφή, και τη νύφη της, Χέλλα Χριστοφή, Γερμανικής καταγωγής. Αν και το ζευγάρι, βίωνε μέχρι εκείνο το διάστημα, ένα πολύ καλό γάμο που μετρούσε 15 χρόνια, ο ερχομός της Κύπριας πεθεράς, έφερε τα πρώτα προβλήματα στη σχέση τους. Η προσπάθεια της Στυλλούς να επιβληθεί στη νύφη της, η αντίθεση της με τον τρόπο που η “ ξένη ”, όπως την αποκαλούσε, μεγάλωνε τα  τρία εγγόνια της, που δεν άρμοζαν με την δική της νοοτροπία και ο μοντέρνος τρόπος ζωής του γιού της ήταν το αντικείμενο των συνεχόμενων καυγάδων ανάμεσα σε νύφη και πεθερά.

Αυτό όμως που έφερε τα πράγματα στο χείλος του γκρεμού, ήταν η δήλωση της 36χρονης Χέλλας, προς τον σύζυγο της, ότι θα έπαιρνε τα παιδιά τους και θα πήγαινε για καλοκαιρινές διακοπές στη Γερμανία, αφήνοντας παράλληλα αιχμές ότι επιστρέφοντας δεν ήθελε να βρει στο σπίτι τους την πεθερά της. Η Στυλλού που εκείνο το βράδυ κρυφάκουγε τη συζήτηση του ζευγαριού, αν και γνώριζε πολύ λίγα αγγλικά, κατάλαβε τα όσα η Χέλλα ζητούσε από τον σύντροφο της. Τα λόγια της νύφης της, στριφογύριζαν στο μυαλό της και ο φόβος, για τον τρόπο που θα μεγάλωναν μακριά της τα εγγόνια της αλλά και το γεγονός ότι μπορούσε να μην τα ξαναδεί, κατέλαβαν το μυαλό της. Δεν άργησε έτσι να πάρει τις αποφάσεις της...

ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΑΠΟΤΡΟΠΑΙΟ ΕΓΚΛΗΜΑ

Το βράδυ, της Τετάρτης 28 Ιουλίου του 1954, μόλις ο γιός της έφυγε για τη δουλειά του και τα τρία παιδιά πήγαν ήσυχα στο κρεββάτι τους για ύπνο, η Στυλλού ανέλαβε δράση. Ένα δυνατό χτύπημα στο κεφάλι, με την βαριά λαβίδα των καρβούνων, ήταν αυτό που άφησε αρχικά αναίσθητη την νεαρή κοπέλα...Ωστόσο το έργο της “ μανιασμένης”, δεν σταμάτησε μέχρι εκεί...Αφού έσυρε την 36χρονη στην κουζίνα την στραγγάλισε με το μαντήλι της, μέχρι που η άτυχη κοπέλα να ξεψυχήσει. Στη συνέχεια, θέλοντας να καλύψει τα ίχνη της πράξης της, έβγαλε στην πισινή αυλή του σπιτιού, το άψυχο σώμα, το κάλυψε με σωρό από εφημερίδες και αφού τις περιέλουσε με παραφίνη, τους έβαλε φωτιά. Επιστρέφοντας στη κουζίνα, προσπάθησε να καθαρίσει βιαστικά το αίμα από το πάτωμα...
 
Στο μεταξύ στις 23:45, Ο Τζον Γιάνγκ, γείτονας της οικογένειας,  αντιλήφθηκε τους καπνούς και είδε στην αυλή του σπιτιού, όπως ο ίδιος μαρτύρησε αργότερα, μια σωρό από χαρτιά και μια κούκλα ραπτικής να καίγονται. Αυτό όμως που του έκανε εντύπωση ήταν η έντονη μυρωδιά κεριού...

Μια ώρα αργότερα η Στυλλού έτρεξε, παριστάνοντας την έντρομη στο δρόμο, φωνάζοντας με τα λίγα αγγλικά που γνώριζε “ Παρακαλώ περάστε, Φωτιά καίει, Τα παιδιά κοιμούνται”....

Ένα ζευγάρι περαστικών, που έτρεξαν να κατασβήσουν τη φωτιά, ήταν οι πρώτοι που αντίκρισαν το αποτρόπαιο θέαμα της νεκρής κοπέλας που ήταν τυλιγμένη στις φλόγες. Αν και η φωτιά άρχισε να αλλοιώνει το κορμί της Χέλλας, το σημάδι στο λαιμό της από το στραγγαλισμό που προηγήθηκε λίγη ώρα νωρίτερα, ήταν ακόμη έκδηλο….

Το σπίτι στην οδό “ South Park Hill” στο Λονδίνο, πλημμύρισε από αστυνομικούς. Τα όσα ισχυριζόταν η Στυλλού Χριστοφή για την πλοκή της υπόθεσης, άφηνε πολλά ανοικτά ερωτήματα στους ανακριτές, που στο μεταξύ κατά τις έρευνες που έκαναν στην οικία βρήκαν την βέρα της Χέλλας τυλιγμένη σε χαρτομάντιλο και κρυμμένη στο δωμάτιο της Στυλλούς. Αυτό που η ίδια έλεγε και ξανάλεγε ήταν ότι ενώ κοιμόταν, ξύπνησε από δύο αντρικές φωνές που έρχονταν από το κάτω μέρος του σπιτιού. Αμέσως σηκώθηκε και πήγε στο δωμάτιο της Χέλλας, κτύπησε την πόρτα και δεν της ανταποκρίθηκε κανείς, στη συνέχεια πήγε κάτω στο σαλόνι όπου είδε έξω στην αυλή την φιγούρα ενός άνδρα, ήταν τότε, όπως είπε, που διέκρινε ένα σώμα να φλέγεται και έτρεξε για να φέρει νερό ώστε να σβήσει την φωτιά.

Οι αστυνομικοί, δεν πίστεψαν τίποτα από όλα αυτά, συνέχισαν τις έρευνες τους και τις ανακρίσεις τους και αφού συνέλλεξαν αρκετά στοιχεία εναντίον της Κύπριας Στυλλούς Χριστοφή, την οδήγησαν στις γυναικείες φυλακές “ Holloway” στο Λονδίνο.

Η ΔΙΚΗ ΚΑΙ Ο ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ


Στις 28 Οκτωβρίου το 1954 ξεκίνησε η δίκη...Η Στυλλού εξακολουθούσε, παρά τα στοιχεία που είχαν στα χέρια τους οι ανακριτές της υπόθεσης, να ισχυρίζεται ότι δεν είχε καμία ανάμειξη στην υπόθεση. Υπέπεσε όμως σε αρκετά λάθη...Πρώτο σφάλμα ήταν το γαμήλιο δαχτυλίδι της Χέλλας που βρήκαν οι αστυνομικοί στο δωμάτιο του θύτη. Η ίδια, υποστήριζε στο δικαστήριο, ότι το βρήκε στις σκάλες και το φύλαξε, κάτι που αντίκρουσε ο ίδιος ο γιος της λέγοντας ότι το δαχτυλίδι στο χέρι της συζύγου του της ήταν λίγο μικρό και ήταν αδύνατο να της πέσει. Κατά τη διάρκεια των ερευνών στο σπίτι, οι ανακριτές βρήκαν σημάδια από μεγάλες κηλίδες από αίμα στη κουζίνα, και συγκεκριμένα στα πόδια του τραπεζιού και των δαπέδων. Αίμα στο οποίο είχε γίνει προσπάθεια να καθαριστεί... Στο πάτωμα βρέθηκαν επίσης ίχνη πετρελαίου ενώ το σπίτι είχε έντονη μυρωδιά κεριού.

Αν και ο γιος της, Σταύρος, ζήτησε από τους γιατρούς και τους δικαστές να δουν την μητέρα του ως άρρωστη που πάσχει από ψυχολογικά προβλήματα, η ίδια δήλωσε ότι “ μπορεί να ήταν αμόρφωτη αλλά δεν ήταν τρελή ”.

Χρειάστηκαν μόνο δύο ώρες για να πάρουν την απόφαση τους οι ένορκοι του δικαστηρίου....Η Στυλλού Χριστοφή καταδικάστηκε σε θάνατο δια απαγχονισμού για τον φόνο της 36χρονης νύφης της, Χέλλας Χριστοφή.

Η ώρα 9:00 το πρωί, στις 15 Δεκεμβρίου 1954 η Στυλλού απαγχονίστηκε στη φυλακή του Holloway από τον Άλμπερτ Πιερεπόιντ. Κανείς δεν πήγε να την αποχαιρετήσει, πέθανε μόνη, ούτε και ο αγαπημένος της γιος ήταν εκεί. Τελευταία της επιθυμία ήταν, όπως  κρεμαζόταν στο τοίχο του θαλάμου εκτέλεσης ένας ορθόδοξος σταυρός. Η διοίκηση των φυλακών φρόντισε και τοποθέτησε τον σταυρό ο οποίος παρέμεινε εκεί μέχρι που οι φυλακές έκλεισαν και ο χώρος ανακαινίσθηκε...
Από: Αστυνόμος ΧΔευτέρα 08 Νοέ 2010