| 

ΓΟΝΕΙΣ & ΠΑΙΔΙ

 ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ

 Χημικός κίνδυνος για το ανοσοποιητικό των παιδιών

από τα ευρέως χρησιμοποιούμενα PFCs

Χημικά που βρίσκονται παντού μέσα στο σπίτι θέτουν σε κίνδυνο το ανοσοποιητικό σύστημα των παιδιών και μειώνουν την απόκρισή τους στα εμβόλια, σύμφωνα με νέα μελέτη.

Παιδιά που εκτίθενται σε χημικά τα οποία περιέχονται σε συσκευασίες τροφίμων και υφάσματα αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο προβλημάτων στο ανοσοποιητικό σύστημα. Ειδικοί από τη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Χάρβαρντ στη Βοστόνη ανακάλυψαν ότι τα παιδιά που εμφανίζουν υψηλότερα επίπεδα υπερφθοριωμένων υδρογονανθράκων (PFCs) στο αίμα τους έχουν και περισσότερες πιθανότητες να μην αποκρίνονται επαρκώς στα εμβόλια.

Αποδυνάμωση του ανοσοποιητικού

«Όταν η συγκέντρωση των PFCs στο αίμα αυξάνεται, το ανοσοποιητικό σύστημα αποδυναμώνεται και έχει μικρότερη ικανότητα διατήρησης ενός αποτελεσματικού μηχανισμού άμυνας ενάντια στα παθογόνα» εξήγησε ο δρ Φίλιπ Γκράντζιν που ηγήθηκε της μελέτης η οποία δημοσιεύεται στο επιστημονικό περιοδικό της Αμερικανικής Ιατρικής Εταιρείας. Αν και ο ειδικός τόνισε πως τα νέα ευρήματα δεν αποδεικνύουν ότι τα PFCs αποτελούν όντως αιτία πρόκλησης βλάβης στο ανοσοποιητικό σύστημα, προσέθεσε ότι μαρτυρούν πως υπάρχουν πολύ αυξημένες πιθανότητες να συμβαίνει κάτι τέτοιο.

Τα PFCs χρησιμοποιούνται ευρέως από τη βιομηχανία στις συσκευασίες τροφίμων καθώς και στην επεξεργασία των υφασμάτων. Με δεδομένο ότι δεν διασπώνται εύκολα εντοπίζονται στον οργανισμό τόσο των ανθρώπων όσο και των ζώων. Σύμφωνα με την αμερικανική Υπηρεσία για την Προστασία του Περιβάλλοντος πειράματα δείχνουν ότι τα συγκεκριμένα χημικά είναι τοξικά στα ζώα προκαλώντας αναπαραγωγικά προβλήματα καθώς και προβλήματα ανάπτυξης. Ωστόσο μέχρι σήμερα δεν έχει φανεί ότι αποτελούν σημαντική απειλή για τη δημόσια υγεία.

Η πρώτη σύνδεση

Η νέα μελέτη είναι η πρώτη η οποία συνδέει τα PFCs με ανοσολογικά προβλήματα στα παιδιά. Προκειμένου να καταλήξουν στα συμπεράσματά τους οι ερευνητές παρακολούθησαν μια ομάδα περίπου 600 παιδιών από τα Νησιά Φαρόε που βρίσκονται στον Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό. Οι μικροί εθελοντές παρακολουθήθηκαν πριν καν έλθουν στον κόσμο (μέσω των εγκύων μητέρων τους) ως και την ηλικία των επτά ετών. Οι ερευνητές συνέδεσαν τα επίπεδα PFCs στο αίμα τόσο των μητέρων όσο και των ίδιων των παιδιών με την απόκριση των μικρών στο εμβόλιο της διφθερίτιδας-τετάνου.

Όπως προέκυψε ο διπλασιασμός των επιπέδων ενός κοινού PFC που ονομάζεται PFOS (σουλφονικό υπερφθοροοκτάνιο) στο αίμα της εγκύου αντιστοιχούσε σε μείωση της τάξεως του 39% στη συγκέντρωση αντισωμάτων ενάντια στη διφθερίτιδα στον οργανισμό του παιδιού της όταν αυτό ήταν στην ηλικία των πέντε ετών.

Παρόμοια ήταν τα αποτελέσματα όταν μετρήθηκαν οι συγκεντρώσεις αντισωμάτων τόσο ενάντια στον τέτανο όσο και στη διφθερίτιδα στα ίδια τα παιδιά και συγκρίθηκαν με τα επίπεδα PFCs στο αίμα τους. Για παράδειγμα, στην ηλικία των επτά ετών, ο διπλασιασμός των επιπέδων PFCs στο αίμα ενός παιδιού αντιστοιχούσε σε μείωση κατά 50% στη συγκέντρωση αντισωμάτων στον οργανισμό του.

Απροστάτευτα από λοιμώξεις

Είναι αξιοσημείωτο ότι πολλά παιδιά είχαν λιγότερα αντισώματα από αυτά που θεωρούνται απαραίτητα για την προστασία ενάντια στις λοιμώξεις. «Ηδη από την ηλικία των επτά ετών – αυτό σημαίνει δύο χρόνια μετά τον τελευταίο εμβολιασμό – ποσοστό της τάξεως του 10% των παιδιών είχε αντισώματα κάτω από το επίπεδο που θεωρείται απαραίτητο για προστασία του οργανισμού, γεγονός που σημαίνει ότι δεν υπάρχει περίπτωση αυτά τα παιδιά να προστατευθούν από λοιμώξεις μακροπρόθεσμα» ανέφερε ο δρ Γκράντζιν στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters.

Υπογραμμίζεται ότι η αρμόδια αμερικανικήΥπηρεσία για την Προστασία του Περιβάλλοντος μελετά αυτή τη στιγμή το θέμα των PFCs – είναι πιθανό μέσα στο επόμενο διάστημα να τεθούν όρια στις συγκεντρώσεις τους - και ο δρ Γκράντζιν τονίζει ότι τα νέα ευρήματα πρέπει να ληφθούν υπόψη από τις αρχές.

Ο ειδικός προσθέτει ότι οι γονείς θα ήταν καλό να αποφεύγουν να δίνουν στα παιδιά τους ποπκόρν που έχουν ετοιμαστεί σε φούρνο μικροκυμάτων καθώς και να μην έχουν στο σπίτι τους, έπιπλα, ρούχα και χαλιά που έχουν υποστεί ειδική επεξεργασία για να μην λεκιάζουν. Με αυτόν τον τρόπο, όπως λέει, μειώνεται η έκθεση της οικογένειας στα χημικά που φαίνεται να αποδυναμώνουν το ανοσοποιητικό σύστημα των παιδιών.




Πηγή: Το Βήμα


Από: Συντακτική ομάδα Β1Πέμπτη 26 Ιαν 2012

 Έχει το παιδί σας δυσλεξία;

Μάθετε πως θα το αντιμετωπίσετε μαζί….

Albert Einstein, Thomas Eddison, Leonardo Da Vinci, είναι μόνο τρεις από τις διάνοιες που γράφτηκαν ανεξίτηλα στην ιστορία. Και οι τρεις είχαν δυσλεξία….

Με τον όρο δυσλεξία δεν μιλούμε για χαμηλό δείκτη νοημοσύνης αλλά το αντίθετο, τα περισσότερα άτομα που αντιμετωπίζουν το συγκεκριμένο πρόβλημα είναι ταλαντούχα και παρουσιάζουν ανώτατη ευφυΐα και εξυπνάδα. Απλά αντιλαμβάνονται και βλέπουν τα πράγματα με διαφορετικό τρόπο από ότι οι άλλοι. Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα η δυσλεξία περιγράφεται ως "η δυνατότητα που έχει κάποιος να δει πολυδιάστατα την συνολική εικόνα, να σκέφτεται με εικόνες και να καταχωρούνται αυτές οι εικόνες ως πραγματικές". Αυτό όμως έχει ως συνέπεια, να αναμιγνύεται η δημιουργική σκέψη με την πραγματικότητα, γεγονός που επιτρέπει στο άτομο να εξάγει λανθασμένα συμπεράσματα. 

Τα γενικά χαρακτηριστικά ατόμου με δυσλεξία:

Αν και ιδιαίτερα ευφυής δυσκολεύεται να γράψει, να διαβάσει ή να συλλαβίσει.
Ταλαντούχος στην τέχνη, την μουσική, τον αθλητισμό, την οικοδόμηση και ότι απαιτεί τρισδιάστατη σκέψη για να πραγματοποιηθεί. Πολύ καλός επίσης με τους Η/Υ.
Χαρακτηρίζεται ως "ονειροπόλος" και δεν μπορεί να συγκεντρωθεί εύκολα.
Συγχέει τα γράμματα, τους αριθμούς, τις λέξεις.
Αν και εκφράζει παράπονα για την όραση του, εντούτοις οι οφθαλμολογικές εξετάσεις τον παρουσιάζουν ότι δεν έχει τίποτα.
Έχει λίγη κατανόηση σε ότι διαβάζει και εξάγει λανθασμένα συμπεράσματα και νοήματα.
Δυσκολεύεται να εκφράσει τις σκέψεις του, δεν μπορεί να συμπληρώσει σωστά την πρόταση και σε περιπτώσεις όπου είναι αγχωμένος ή υπερβολικά ενθουσιασμένος παρουσιάζει τραυλισμό.

Πως όμως πρέπει να αντιμετωπίζει γονιός και παιδί την δυσλεξία;
Να είστε θετικοί μην δείξετε απογοήτευση και άγχος! Μιλήστε μαζί του για το πρόβλημα και μην διστάσετε να μιλήσετε και με τους εκπαιδευτικούς του. Προσέξτε όμως μην τον κουράσετε με τις εναλλαγές διαφόρων γιατρών και ψυχολόγων. Βρείτε κάποιον ειδικό που εμπιστεύεστε και μείνετε μαζί του από την αρχή μέχρι το τέλος αυτής της διαδικασίας…
Δείξτε υπομονή και επιμένετε στο σκοπό σας. Οι καλές σχέσεις με τους εκπαιδευτικούς είναι το παν σε αυτές τις περιπτώσεις. Φροντίστε ώστε να έχετε συχνή επικοινωνία μαζί τους, ωστόσο μην είστε υπερβολικός με τις επισκέψεις σας στο σχολείο ώστε να μην φέρνεται το παιδί σε άσχημη θέση. Ο εκπαιδευτικός θα σας κρατά σε συνεχή ενημέρωση για την εξέλιξη και την πορεία του. Χρειάζεται να είστε υπομονετικός όσον αφορά την πρόοδο που κάνει, όλα θα γίνονται αργά και με πολλή προσπάθεια.
Φροντίστε να του δείξετε πώς να είναι ανεξάρτητος και πώς να στηρίζεται στον ίδιο του τον εαυτό και στις δικές του δυνάμεις. Να έχει εμπιστοσύνη στον ίδιο και αυτοπεποίθηση!
Δώστε προσοχή στα συμπτώματα και τα σημάδια του άγχους. Το ίδιο το περιβάλλον μπορεί να του προκαλεί άγχος καθώς τα άλλα παιδιά πολλές φορές γίνονται σκληρά. Ακούστε τον με προσοχή και υποστηρίξετε τον συμβουλεύοντας τον σωστά. Συμπτώματα άγους μπορεί να είναι το βρεγμένο κρεβάτι, η επιθετικότητα και η αντικοινωνική συμπεριφορά.
Μην ενθαρρύνετε ποτέ την δικαιολογία "είμαι δυσλεκτικός και δεν μπορώ να το κάνω…", να του λέτε πάντοτε "ναι έχεις δυσλεξία, θα σου πάρει περισσότερο χρόνο, αλλά μπορείς!"

Το παιδί σας εργάζεται πολύ περισσότερο από ότι όλα τα υπόλοιπα. Κάποιες φορές δεν είναι κακό να ξεκουράζεται, αντιθέτως του δίνει την ευκαιρία να γεμίσει τις μπαταρίες του.

Μην τον πιέζεται κατά τη διάρκεια των διακοπών να διαβάζει.

Διαβάστε του όποια ηλικία και αν έχει. Προτείνετε του να γράψει τις σημειώσεις του στον Η/Υ, βρείτε τα μαθήματα του σε ηχογραφημένες κασέτες αν όχι κάντε τις ο ίδιος. Υπάρχει μεγάλη ποικιλία πληροφοριών που μπορεί να μάθει από την τηλεόραση. Παρακολουθήστε μαζί του εκπαιδευτικά προγράμματα και στη συνέχεια συζητήστε τα.


      



Από: Νάντια ΜάζαρουΠαρασκευή 05 Νοέ 2010

 ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ.

Για να είστε πάντα σε ετοιμότητα!

Τα παιδιά συχνά δεν αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο που μπορεί να ελλοχεύει σε ένα απλό για εκείνα παιχνίδι. Εσείς όμως, ως γονείς, πρέπει να είστε πάντοτε σε ετοιμότητα να αντιμετωπίσετε από το πιο μικρό μέχρι και το πιο μεγάλο ατύχημα.

Εμείς σας δίνουμε απλές οδηγίες για τα καθημερινά απρόοπτα, που μπορούν να συμβούν στο σπίτι, την παιδική χαρά ή σε κάποια εκδρομή...


Τσίμπημα: Σφήκες, μέλισσες και διάφορα άλλα έντομα περιτριγυρίζουν το παιδί σας. Το κλάμα του θα σας κάνει να συνειδητοποιήσετε ότι δέχθηκε κάποια επίθεση από αυτά. Το παιδί θα νιώθει πόνο και θα έχει ελαφρύ οίδημα, κοκκινίλα ενώ θα νιώθει έντονη την διάθεση για κνησμό. Σε αυτή την περίπτωση, πρέπει να βγάλετε το κεντρί, αν αυτό έχει μείνει στο δέρμα του παιδιού. Μην πιέσετε με τα νύχια σας το δέρμα ( με αυτό τον τρόπο μπορεί να απελευθερώσετε περισσότερο δηλητήριο ) αλλά χρησιμοποιείστε την άκρη κάποιου αιχμηρού αντικειμένου.  Τοποθετήστε πάγο, κρύα κομπρέσα ή στίκ αμμωνίας εκεί όπου έγινε το τσίμπημα. Πλύνετε την περιοχή με νερό και σαπούνι και επαλείψτε με αντικνησμώδη κρέμα ή κορτιζονούχα αλοιφή. Πάρτε το παιδί στο γιατρό εάν  παρουσιάσει έντονη αλλεργική αντίδραση όπως κνιδωτό εξάνθημα σε όλο το σώμα, βράχνιασμα φωνής, βήχα, δυσκολία στην αναπνοή, εμετούς, ζάλη, οίδημα στο πρόσωπο.    

Τσούχτρες: Οι τσούχτρες απελευθερώνουν τοξικές ουσίες, που προκαλούν έντονο κάψιμο και ερύθημα, τοπικό οίδημα, κνησμό και ίσως και φυσαλίδες στο επηρεαζόμενο δέρμα. Βάλτε στη περιοχή αντιισταμινική ή κορτιζονούχα αλοιφή. Πολύ σπάνια μπορεί να προκαλέσει εμετό, πονοκέφαλο, μυϊκή αδυναμία ή συσπάσεις, δύσπνοια, διάρροια ή αναφυλακτικό σοκ, σε τέτοιες περιπτώσεις συμβουλευτείτε τον γιατρό σας.

Δάγκωμα φιδιού: Εάν το παιδί σας δεχθεί επίθεση από φίδι τότε ακινητοποιήστε το αμέσως και ιδιαίτερα το μέλος του σώματος που δέχτηκε το δάγκωμα. Βάλτε κομπρέσες και προσπαθήστε να ρουφήξετε το δηλητήριο με το στόμα χωρίς να το καταπιείτε. Δέστε  με ύφασμα  λίγο πιο ψηλά από το τραύμα έτσι ώστε να καθυστερήσετε την  κυκλοφορία του δηλητηρίου. Μην το σφίξετε πολύ και επικοινωνήστε αμέσως με το γιατρός σας.

Πληγές: Αφού πλύνετε καλά την πληγή σταματήστε την αιμορραγία, πιέζοντας για λίγη ώρα το τραύμα με ένα καθαρό ύφασμα. Τυλίξτε παγάκια σε μια πετσέτα και τοποθετήστε τα για λίγο στο τραύμα. Εάν το τραύμα είναι βαθύ και εάν η αιμορραγία δεν σταματά τότε πιθανόν, το τραύμα, να χρειαστεί ραφές για να κλείσει.

Στραμπούληγμα – Κάταγμα – Εξάρθρωση:
  Αφού βάλετε λίγα παγάκια μέσα σε μια πετσέτα, ακουμπήστε τα πάνω στη περιοχή όπου πονάει, ώστε να μην φουσκώσει. Δέστε με ένα ελαστικό επίδεσμο την περιοχή και στη συνέχεια τοποθετήστε το τραυματισμένο πόδι ή χέρι λίγο πιο ψηλά. Αν ο πόνος είναι πολύ έντονος και αν ακούστηκε «κλικ» την ώρα που το παιδί σας χτύπησε , ή είναι ορατή κάποια δυσμορφία στο κόκαλο, τότε είναι καλύτερο να επισκεφθείτε το νοσοκομείο αφού πιθανότατα  πρόκειται για κάταγμα. Ακινητοποιήστε την περιοχή μέχρι να φθάσετε στο γιατρό. Σε περίπτωση εξάρθρωσης του αγκώνα ή του ώμου το χέρι φαίνεται σαν να κρέμεται. Πάρτε το παιδί στο γιατρό ώστε να το επαναφέρει, επί τόπου, στη θέση του.

Χτύπημα στο κεφάλι: Αρχικά μην δοκιμάσετε να το μετακινήσετε, αφήστε το παιδί ξαπλωμένο και τοποθετήστε μαξιλάρια από τις δύο πλευρές του κεφαλιού. Περιμένετε λίγο μέχρι να διαπιστώσετε από τις αντιδράσεις του την κατάσταση του. Μιλήστε του, ρωτήστε το ορισμένα απλά πράγματα για να δείτε εάν ανταποκρίνεται. Εάν το παιδί χάσει τις αισθήσεις του, αν κάνει σπασμούς, κάνει εμετούς, έχει πονοκέφαλο, αν δυσκολεύεστε να το ξυπνήσετε, αν δείτε υγρό να τρέχει από τα αυτιά του ή την μύτη του, αν εμφανίσει μελανιές κάτω από τα μάτια ή πίσω από τα αφτιά, έχει ζαλάδες ή μιλά παράξενα, τότε πρέπει αμέσως να σπεύσετε στο νοσοκομείο.

Καυτό νερό: Ρίξτε κρύο νερό στη περιοχή για δέκα περίπου λεπτά, μετά βγάλτε του προσεχτικά τα ρούχα. Εάν το ύφασμα έχει κολλήσει στο καμένο δέρμα, μην προσπαθήσετε να του το βγάλετε. Καλύψτε την περιοχή του εγκαύματος με καθαρό ρούχο που να μην αφήνει χνούδι και πάρτε το στο νοσοκομείο. Μην βάλετε τίποτα πάνω στο έγκαυμα.

Στραβοκατάπημα: Χτυπήστε το ελαφρά στη πλάτη αυτό θα είναι αρκετό για να καταπιεί ή να βγάλει το φαγητό με ένα βήξιμο. Αν είναι ξαπλωμένο ανασηκώστε το ή γυρίστε το μπρούμυτα με το κεφάλι προς τα κάτω. Μην δοκιμάσετε να βάλετε το χέρι στο στόμα του, γιατί μπορεί να σπρώξετε το φαγητό προς τα κάτω. Αν συνεχίζει να δυσκολεύεται να αναπνεύσει καλέστε σε βοήθεια.

Δηλητηρίαση: Μην προσπαθήσετε να προκαλέσετε εμετό γιατί η ουσία που το παιδάκι κατάπιε μπορεί να είναι καυστική και φέρνοντας το προς τα πάνω μπορεί να του κάνει περισσότερη ζημιά. Δώστε του λίγο νερό σε μικρές δόσεις ή ένα παγάκι για να μειώσετε τον ερεθισμό σε περίπτωση που πονάει και έχει καεί από την ουσία που κατάπιε.

Τηλεφωνήστε στο κέντρο Δηλητηριάσεων στο 1401 για Κύπρο, εκεί θα σας ρωτήσουν πληροφορίες όπως, τι ακριβώς πήρε, πόση ποσότητα, πριν πόση ώρα, σε ποια κατάσταση βρίσκετε το παιδί, το βάρος του και το ύψος του. Είναι σημαντικές οι πληροφορίες αυτές έτσι ώστε να μπορέσουν να σας δώσουν τις πρώτες κατευθυντήριες γραμμές για αντιμετώπιση του προβλήματος.
Από: Νάντια ΜάζαρουΠαρασκευή 05 Νοέ 2010