| 

ΚΑΡΙΕΡΑ & ΧΡΗΜΑ

 ΚΑΡΙΕΡΑ

Σύγχρονη κοινωνία και εθισμένοι Workaholics...

Πρακτικές συμβουλές αλλαγής στάσης ζωής και απεξάρτησης.

Δευτέρα 12 Μάρ 2012

Από: Συντακτική ομάδα Β1
Αρκετοί, λόγο της αγάπης που έχουν για την δουλειά τους ή λόγο των πολλών  αναγκών και υποχρεώσεων που έχουν να καλύψουν, οδηγούνται σε μια μορφή εργασιομανίας. Όταν το άτομο μπορεί να ελέγξει αυτή την κατάσταση σε βαθμό που να μην καταστρέφεται η προσωπική του ζωή, τότε δεν αποτελεί ψυχολογικό πρόβλημα. Όταν όμως σκέφτεται συνέχεια την δουλειά και αισθάνεται πανικό, νεύρα, άγχος, θλίψη και τύψεις για εργασίες που έμειναν ατελείωτες ή όταν είναι Σαββατοκύριακα, αργίες κλπ, όπου δεν εργάζεται, ναι τότε πάσχει από την μάστιγα της σύγχρονης κοινωνίας, που λέγεται εργασιομανία.

Συνήθως οι άνθρωποι αυτοί είναι οι πρώτοι που πηγαίνουν στη δουλειά, νωρίς το πρωί και φεύγουν τελευταίοι. Δεν παίρνουν άδεια γιατί φοβούνται πως αν τυχόν και λείψουν από την εργασία τους κάποιος άλλος θα πάρει την θέση τους και πολλές φορές παίρνουν δουλειά για το σπίτι. Είναι οι ιδανικοί υπάλληλοι για τους εργοδότες τους αλλά όχι για την οικογένεια τους που βλέπει μόνο για ελάχιστες στιγμές κάθε μέρα.

Οι ψυχολόγοι χαρακτηρίζουν αρκετούς εργασιομανείς σαν άτομα με χαμηλή αυτοεκτίμηση και με προβλήματα στις προσωπικές ή οικογενειακές τους σχέσεις. Αναθέτουν στον εαυτό τους διάφορες εργασίες και ευθύνες τις οποίες όταν φέρουν εις πέρας νοιώθουν μια μεγάλη ανακούφιση και ευτυχία. Δυστυχώς αυτό δεν γίνεται μια φορά αλλά κατά εξακολούθηση. Όσες περισσότερες ευθύνες αναθέσουν στον εαυτό τους τόση μεγαλύτερη ικανοποίηση και ανακούφιση θα νιώσουν όταν τις τελειώσουν και αυτό τους αναγκάζει να δουλεύουν περισσότερες ώρες παραμελώντας την υγεία, την προσωπική τους ζωή και την οικογένεια τους.

Οικογένεια και φίλοι
Η οικογένεια συνήθως δεν μπορεί να καταλάβει τον εργασιομανή. Τα παιδιά θέλουν περισσότερο δημιουργικό χρόνο με τον γονιό (πατέρα ή μητέρα) η/ο σύζυγος νοιώθει αποξενωμένη/ος και μόνος. Επίσης οι επαφές με συγγενείς και φίλους όλο και συρρικνώνονται. Πρόσφατες μελέτες έδειξαν πως τα διαζύγια μεταξύ ζευγαριών που ο ένας εκ των δύο είναι εργασιομανής αγγίζουν το 57% σε σχέση με τα υπόλοιπα ζευγάρια που είναι 18%.

Επιπτώσεις στην υγεία
Το άγχος και η πίεση που προκαλούνται σε ένα εργασιομανή είναι σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από ένα κανονικό εργαζόμενο με αποτέλεσμα οι περισσότεροι να υποφέρουν από  καθημερινούς πονοκεφάλους, ταχυπαλμία, γαστρεντερικές διαταραχές, έλκος στομάχου, νεύρα, σωματική και ψυχική κούραση. Σύμφωνα με έρευνα του University College του Λονδίνου, υπάρχει κατά 67% αυξημένος κίνδυνος εμφράγματος στους εργασιομανείς σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό.

Αλλαγή στάσης ζωής
Όσο πιο νωρίς το συνειδητοποιήσει ένας εργασιομανής και ζητήσει βοήθεια, τόσο το καλύτερο. Ένας ψυχολόγος ή ψυχαναλυτής μπορεί να βοηθήσει στο μέγιστο. Αν πάλι προτιμά να το ελέγξει μόνος του, τότε πιο κάτω προτείνουμε μερικές πρακτικές συμβουλές απεξάρτησης:

1. Βάλε καλά στο μυαλό σου πως υπάρχουν αρκετά σημαντικότερα πράγματα από την δουλειά που μπορούν να σε κάνουν πραγματικά ευτυχισμένο. Τα χρήματα που προσφέρεις στην οικογένεια σου δεν είναι το παν. Μερικές στιγμές χαράς όμως είναι. Άρχισε άμεσα να φτιάχνεις τις σχέσεις με τα παιδιά, την οικογένεια και τους φίλους σου.

2. Και αύριο μέρα είναι. Μην επιμένεις να τελειώσεις όλο το πρόγραμμα που δημιούργησες, σήμερα. Άφησε και μερικά για την επόμενη ημέρα ή φτιάξε ένα νέο πρόγραμμα που θα σου δίνει την δυνατότητα να ασχολείσαι με λιγότερα πράγματα ή με αυτά που θα προλάβεις να τελειώσεις εντός των 8 ωρών.

3. Μην φτάνεις στα άκρα. Το να αποδείξεις στον εαυτό σου ή στον εργοδότη σου ή στους συναδέλφους σου ότι έχεις ικανότητες και αξίζεις για την θέση σου, ή το χειρότερο πως όσα και να σου αναθέσουν μπορείς να τα φέρεις εις πέρας δεν είναι φυσιολογικό. Κάπου υπάρχει πρόβλημα. Πες στον εαυτό σου, ναι αξίζω και είμαι ικανός και δεν χρειάζεται να το αποδείξω σε κανένα! Από αύριο θα αναλαμβάνω λιγότερες ευθύνες.

4. Έλεγχος των πάντων. Δεν γίνεται να ελέγχεις τα πάντα και τους πάντες. Όταν τελειώσεις το ένα, κάποιο άλλο θα ακολουθήσει και μπαίνεις σε ένα φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ. Προσπάθησε να δέχεσαι και πράγματα που δεν ελέγχθηκαν πλήρως, ενώ πολλά δεν χρειάζονται καν να ελεγχθούν. Εσύ βάζεις τα όρια στο εαυτό σου.

5. Βρες κάποιες άλλες ασχολίες που σου προσφέρουν ικανοποίηση και άρχισε να τις κάνεις. Μια καλή αρχή θα ήταν να αφιερώνεις λίγο χρόνο καθημερινά για περπάτημα στην φύση ή να ασχοληθείς με το hobby που πάντα ήθελες να κάνεις. Ακόμη μπορεί να αφιερώνεις κάθε εβδομάδα μία νυχτερινή έξοδο με φίλους ή μια φορά την εβδομάδα να μαγειρεύεις εσύ για την οικογένεια.

6. Τι κάνω επιτέλους; Ποιος ο σκοπός που τα κάνω όλα αυτά; Θέσε αυτή την ερώτηση στον εαυτό σου και δες βαθιά μέσα σου αν αξίζει να συνεχίσεις να εξαρτάσαι από αυτή την συνήθεια. Δες τον εαυτό σου σε μερικά χρόνια πως θα καταντήσεις. Θα κοιτάζεις πίσω και θα λες πως πέρασαν τα χρόνια, τι κατάφερα τελικά και στο τέλος θα συνειδητοποιήσεις πως ξόδευες την ζωή σου με απώτερο σκοπό να ικανοποιήσεις το εγώ σου που σε έβαζε συνεχώς να αναλαμβάνεις όλο και μεγαλύτερες ευθύνες χωρίς να απολαμβάνεις την ζωή.

Μην περιμένεις να ακούσεις από κανένα, ευχαριστώ. Θα ακούς μόνο μια φωνή μέσα σου να σου λέει ρε μαλάκα η χαρά της ζωής ήταν εκεί έξω... και εσύ έλειπες...


"Αν η σκληρή δουλειά ήταν αρετή, τα μουλάρια θα έπρεπε να είναι άγιοι"
James D. Richardson




 Μπορείς να σχολιάσεις το πιο πάνω άρθρο στο FORUM